در دنیا حرفهایی است برای نگفتن وکتابی برای ننوشتن , و من به آغاز این کتاب رسیدم ,.

فردا و دیروز همه با هم دست به یکی کردند , دیروز با خاطرتش مرا فریب داد و فردا با وعده هایش مرا خواب کرد.وقتی چشم گشودم امروز گذشته بود .

اشک مرا بخند که هرگز تو گریه را , در ناگهان حادثه مهمان نبوده ای .

آدمها اسم بزرگترین اشتباهات خود را تجربه میگذارند .
از آن برد گنج مرا دزد گیتی ,که در خواب بودم .ئ